It's been a long time waiting....

.....
Niet helemaal overtuigd knikt de arts en keert zich in een diep peinzen. Daarna draait hij zich om en zet met een korte polsbeweging met zijn pen een notitie in het dossier van de jongen. Rustig leest hij alles nog even door en wendt zich daarna weer tot de twintiger.
“Ik heb alleen nog wat persoonsgegevens van je nodig”, zegt de dokter.
“Waarvoor?”, vraagt de jongen verbaast.
“Nou, dat is heel simpel. Van alle patiënten die wij binnen krijgen moeten wij de gegevens opschrijven. Naam, adres, verzekering, alles. Zodoende weten we precies waarvoor je hier bent geweest en bij mogelijke complicaties kunnen we makkelijk inspelen op de gebeurtenissen. Dit mede door de informatie in je dossier”, antwoord de man geduldig.
De jongen weegt de woorden van arts af en weet dat er voor hem geen uitweg is. Hij moet zijn gegevens opgeven. Groot probleem is alleen dat hij geen idee heeft bij wie hij verzekert is. Überhaupt, of hij wel verzekerd is.
“Mijn naam is Dani Mocambo. Ik woon op de Paliënweg, nummer 35. Ik ben geboren in Nederland, maar mijn moeder komt oorspronkelijk uit Uruguay, daar komt dus ook mijn achternaam vandaan. Waarschijnlijk ben ik wel verzekerd, maar ik zou zelf niet weten bij welke maatschappij en wat mijn gegevens daarvan zijn”, antwoord de jongen.
“En je hebt geen papieren bij je? Zodat we kunnen controleren of dit allemaal klopt”, vraagt de dokter hem.
Dani schudt met zijn hoofd. “Nee, die ben ik in de haast vergeten. Maar u moet mij op mijn woord geloven.”
Twijfelend knikt de dokter en krabbelt hij vluchtig wat gegevens op papier. Deze leest hij nogmaals na alvorens ze ook in de computer in te voeren. Daarna rolt hij zijn bureaustoel naar een gesloten kast. Deze witte kast is beveiligd met een pincode. De dokter typt de juiste code in en haalt er twee rechthoekige doosjes uit.
“Hierin zitten medicijnen die je moet nemen”, zegt hij terwijl hij Dani de medicijnen overhandigd.
De jongen neemt ze aan en kijkt op de etiketten. De medische taal zegt hem niks.
“Het witte doosjes met de blauwe streep zijn pijnstillers. Deze moet je alleen innemen als je pijn hebt en niet meer als 2 per dag. De andere, met de rode streep, zijn medicijnen die infecties tegengaan. Bij je val kan er vuil in je wond zijn gekomen. Deze medicijnen desinfecteren dat. Deze mag je maar eenmaal per dag innemen.”
Na deze uitleg knikt de dokter naar Dani, staat op en opent de deur. Hij kijkt de twintiger aan en verteld hem dat hij weer weg mag. Onwennig staat de jongen op en loopt langs de dokter het lokaaltje uit. Ze schudden elkaar de hand: “Over 3 dagen nog even terugkomen”, besluit de dokter. De jongen knikt en loopt de deur uit.
“Ho jongeman!”, roept de dokter hem na.
Verschrikt draait Dani zich om en kijkt op.
“Eerst nog even langs de balie om een afspraak te maken voor over 3 dagen”, zegt de dokter en wijst de andere kant. De jongen volgt met zijn blik de vinger van de dokter en loopt die kant op.
Als de jongen de grote, dikke houten duur door loopt komt hij bij de balie aan. Daarachter zit een vrouw met haar rug naar hem toe. Hij loopt naar de balie en wacht geduldig tot hij opgemerkt wordt. Als de dame zich omdraait wordt hij even verbluft door haar uitstraling.
Het is een mooie vrouw rond dezelfde leeftijd als Dani. Sprankelende, groenblauwe kijken de wereld in. Een mooi gebit toont zich onder een even zo mooie glimlach. Haar donkerblonde, halflange haar valt met een mooie slag losjes over het schouders. Het witte blouseje, accentueert haar vrouwelijke vormen niet overmatig, maar genoeg om nieuwsgierigheid te vergroten. Haar slanke figuur zit rechtop op haar stoel. Dani is op slag volkomen geïnteresseerd in deze jonge vrouw.
“Waar kan ik u mee helpen?”, vraagt ze met haar heldere stem.
“Uhm, ja, uhm”, stamelt Dani.
De jonge vrouw glimlacht lief terug en op één of andere manier stelt dat Dani op zijn gemak.
“Ja, ik wil graag een afspraak maken voor over drie dagen.”
De vrouw knikt begrijpend en opent met een paar slagen op haar toetsen het agendamenu op de computer.
“Schikt 11 uur in de ochtend?”
“Jazeker”, antwoord Dani en geeft de vrouw zijn gegevens.“Dan is dat ingeroosterd en wens ik u nog een prettige dag meneer.”“Ja, u ook”, antwoord Dani en loopt de deur uit, nog diep denkend en onder de indruk van de vrouw.
.....


------------------------------------------------------------
Written by DJ Reijersen (c)